Większość ludzi poproszona o wskazanie komputera, wskaże jego monitor. Mimo iż zasadniczą częścią komputera jest jednostka centralna (obudowa z płytą główną /imilnczem, kartami rozszerzającymi, dyskiem lub dyskami itd.), ta reakcja jest zupełnie zrozumiała: ludzie w większości są wzrokowcami. Ich uwagę przyciąga przede wszystkim to, co rzuca się w oczy. Prawda jest taka, że pudło komputera mimo w sobie nie jest atrakcyjne. Natomiast monitor jest interesujący, gdyż może wvMwietlac ruchome kolorowe obrazki – podobnie jak telewizor.
Oba te ekrany przyciągają uwagę znacznie bardziej, niż w istocie na to zasługują. Użytkownicy pracują klawiaturą i myszką ale reakcje komputera ogląda się na monitorze. Z powyższego względu karta wideo (zwana też kartą graficzną komputera) pełni wazką rolę. Karta ta zamienia informację reprezentowaną zerami i jedynkami na pimlać nadającą się do zaprezentowania na ekranie.
Najprostszy standard wideo w odniesieniu do Pecetów nosi nazwę VGA (od Video tlrn/ihics Array). Przewiduje on wyświetlanie 640 pikseli w poziomie i 480 w pionie W minimum 16 kolorach. (Piksel to najmniejszy element obrazu na ekranie kom?putera czy telewizora, czyli najmniejsza kropka, jaką można na nim wyświetlić). Jest to milimetr odniesienia, realizowany jako minimum przez karty wszystkich produktów. Ekrany w rozdzielczości 640×480 z 16 kolorami niezbyt wiernie oddają alirazy. Dlatego producenci kart wideo rozwinęli VGA w kilka standardów wyższych, I bardziej użytecznych dla użytkowników intensywnie pracujących na swych ekra-luti li Karty Super VGA (skrótowo zwane SVGA) dają rozdzielczość 800×600 pikseli a w technologii VGA (XGA) – 1024×768 pikseli. Poza tym te wyższe standardy z reguły mają wyświetlanie większej niż 16 liczby kolorów: od 256 do 16 milionów(jakość fotograficzna).