(gdyby zdjąć obudowę komputera i rozgarnąć plątaninę kabli, na płycie głównej zawierającej różne elementy elektroniczne w oczy rzuciłby jeden układ scalony (kwadratowa kostka metalowo-ceramiczna) wyraźnie większy od innych. To układ scalony (czyli żargonowo „kość”) procesora CPU (Central Processing Unit). Tak naprawdę jest to niewielka płytka krzemowa, w której w wyniku serii wielce skomplikowanych procesów technologicznych wytworzono kilkanaście warstw tranzystorów.
Procesor CPU jest warunkiem sine qua non każdego komputera osobistego – bez niego nie będzie komputera. Ten układ scalony przetwarza wszystkie sekwencje zer i jedynek pochodzące z klawiatury, myszki, skanera i innych urządzeń wejściowych komputera oraz z określonych plików dyskowych w inne sekwencje zer i jedynek generujące pożądane wyniki na ekranie, drukarce lub na innych urządzeniach wyjściowych komputera, bądź zapisywane do innych plików dyskowych. Procesor tkwi w swoim gnieździe na płycie głównej gromadzącej pozostałe układy scalone i inne elementy elektroniczne komputera. Producenci i modele płyt głównych Pecetów są liczeni na pęczki.
Procesor CPU jest też nazywany mikroprocesorem, ponieważ tranzystory umożh wiające jego pracę są mikroskopijnej wielkości.
Pierwsze mikroprocesory miały zintegrowanych ledwie kilkaset tranzystorów. Mikroprocesory doby obecnej (Pen t.ium II z firmy Intel, SPARC z firmy Sun, PowerPC z firmy Motorola, Alfa z firnn DEC) mają typowo 5 milionów tranzystorów na kawałku krzemu wielkości paznokcia. Procesory następnej generacji mają mieć do 15 milionów tranzystorów, który l” przyrost po raz kolejny znacznie powiększy ich moc obliczeniową.