Topologie magistralowe
Zaletą topologii magistralowej jest wyjątkowa prostota. Gdy poszczególne komputery zostaną fizycznie dołączone do magistrali, oraz gdy w każdym z nich zostanie zainstalowane odpowiednie oprogramowanie sieciowe, będą się nawzajem bez trudności „widzieć” w sieci. Wadą tej topologii jest wrażliwość na awarie: wystarczy, że magistrala na jednym odcinku ulegnie uszkodzeniu i wszystkie komputery mogą przestać pracować.
Topologie gwiaździste
Sieci bardziej złożone buduje się w topologii gwiazdy. Przeciwnie do układu, w którym magistrala biegnie przez wszystkie komputery szeregowo, w topologii gwiazdy występuje dodatkowe urządzenie zwane koncentratorem. Jest ono umieszczane gdzieś w środku grupy komputerów i każdy komputer jest z nim połączony osobnym przewodem. Koncentrator zarządza wymianą danych pomiędzy poszczególnymi podłączonymi do niego komputerami.
Z topologią magistralową ściśle wiąże się pojęcie sieci 10BASE2 – jest to sieć Ethernetowa zrealizowana w tej topologii na cienkim kablu współosiowym podobnym do kabla telewizji kablowej (czasami używa sit; tu toż terminu „thinnet” od „thin” = cienki). Podobnie z topologią gwlardy ściśle łączy się pojęcie sieci 10BASE-T – jest to sieć Ethenetowa realizowana w tej topologii na nieekranowanej skrętce UTP. Łączy się je wtyczkami przypominającymi miniaturowe wtyczki telefoniczne, tyle że ze zbyt dużą (jak na telefon) liczbą kontaktów. Mimo że obie te dość często spotykane nazwy są podobne, nie należy mylló obu tych w Istocie odmiennych sieci Ethernetowych.