Pod koniec lat 80. firma Microsoft ugięła się pod presją rynku i opracowała graficzny interfejs użytkownika (często oznaczany akronimem GUI, od Graphical User Inter-face) o nazwie Windows. Była to nakładka na system operacyjny MS-DOS i oferowała tylko wielozadaniowość kooperacyjną. Wraz z pojawieniem się wersji Windows for Workgroups 3.x (w początkach lat 90.) pojawiły się też możliwości pracy w sieci. W roli klienta sieciowego kombinacja systemu MS-DOS i środowiska Windows 3.x pozostawia wiele do życzenia. Najważniejszym brakiem jest słaba wielozadaniowość i nieefektywne wykorzystywanie pamięci operacyjnej. Niemniej, jest to tanie oprogramowanie umożliwiające już pracę w sieci.
Środowisko Windows 3.x okazało się sukcesem handlowym i zapewniło firmie Microsoft dominację na rynku systemów operacyjnych do Pecetów. Nie znaczy to, że w czasie jego panowania na rynku nie było systemów obiektywnie lepszych, bardziej zaawansowanych. Jako nakładka na jednozadaniowy DOS, Windows 3.x musiało zawierać wiele kompromisowych rozwiązań. Wielozadaniowość kooperacyjna i ogra niczenia DOSu mocno doskwierały rzeszom użytkowników.